De druiven die worden geplukt hebben vaak een struikel, die oplosbare stoffen zoals appelzuur, citroenzuur en hars met bittere smaak bevat, die als ze niet worden verwijderd, de kwaliteit en smaak van het druivensap beïnvloeden, en als de wijnbouw de kwaliteit van de wijn beïnvloedt. Daarom moet een mechanische methode worden gebruikt om de druiven van de druiven te scheiden en vervolgens te zuigen. Meestal worden druiven gebroken opheffingsmachines gebruikt voor het breken en scheiden van werk.

De druivenbreker bestaat uit een spoor, twee tandenmalrollen, een cilinderzeef, een bladbreker, een spiraaltransporteur, een fruitbreker en een vruchtensap. De groene druivenvruchten vallen van de bak naar de twee tegenovergestelde tandenrollers en worden vervolgens in de cilinderzeef gescheiden. Op de spindel van het scheidingsapparaat zijn spiraalvormige bladen gemonteerd, omringd door cilindrische schermen.

De druiven worden verder gebroken onder de werking van bladen en gescheiden van de struiken. Het sap, het vruchtenvlees en de schil worden uit de zeefgaten van de cilinder zeef uitgevoerd en vallen in de spiraaltransporteur onder de cilinder zeef en worden uit het vruchtenvlees aan de linkerkant uitgevoerd. En de staafvormige structuur wordt een zeefvoorwerp en wordt uit de structuur ***** verwijderd. Bij het gebruik moet de ruimte van de twee tanden rollen, de installatiehoek van de bladen, de rotatiesnelheid van de spindel en de grootte van de zeefgaten worden aangepast op basis van de grootte van de druivenkorrels, de rijpheid en de omstandigheden van de strook, enz., zodat de vruchten niet overmatig worden gebroken, waardoor de ingrediënten in de strook in het sap worden gemengd en de kwaliteit van het product beïnvloeden.